Jednym z bardziej dyskusyjnych idei na gruncie przepisu o podatku dochodowym od figur prawnych jest problem wyróżniania wydatków o profilu reprezentacyjnym od kosztów , które mogą być predestynowane do wydatków zorganizowania zysków . Gdy na przykład zechcemy wziąć naszego przyszłego wspólnika , czy kontrahenta do restauracji, w której panuje kuchnia hiszpańska, znajdującej się gdzieś na romantycznym starym mieście, jak wtenczas będziemy zliczać nakłady pieniężne ? Organizowanie unikatowych zebrań z nabywcami , w czasie których konsultowane są rozlicznego sposobu sytuacje biznesowe - np. ustalanie założeń sprzedaży materiałów , przedstawianie aktualnej oferty handlowej, negocjowanie zamysłów umów zawieranych z użytkownikami , oraz inne różnego odmiany zebrania - w ramach których przedsiębiorca ponosi nakład pieniężny posiłku zamawianego z jadłospisu np. lunchu, obiadu, czy kolacji nie będą nosiły istoty reprezentacji.W związku z tym należy zapożyczyć definicji słownikowej pojęcia reprezentacji, by uzgodnić, jaki wydźwięk ma ono w języku zbiorowym . Reprezentacja, zgodnie z definicją słownikową, znaczy szych , świetność , elegancja w czyimś trybie życia, powiązaną ze stanowiskiem, sytuacją społeczną. Aby zatem skonstatować , czy poniesione koszty na spotkanie z dostawcami, w tym w szczególności częstowanie - na przykład zaproszenie na najlepsze steki czy ogólnie przytoczoną wcześniej kuchnię hiszpańską, ustanawiają nakład pieniężny skarbowy i wypada zorientować się w każdym przypadku, czy mają one naturę okazałości i pompy .Wspomniane obiekcje pojawią się bardzo cyklicznie na tle organizacji spotkań z nabywcami szczególnie poza siedzibą zakładu pracya np. w restauracji na starym mieście, dlatego też wartym podkreślenia jest uzmysłowienie sobie, kiedy i jak można rozliczyć takie wydatki , by nie płacić za nie z własnej kasy, podczas gdy samodzielnie wolelibyśmy wbić to w nakłady pieniężne .